Piše: Bogdan Despotović za portal "Život Crkve"
Međutim, ovaj kolaps nije slučajan splet demografskih okolnosti ili opšte sekularizacije društva. Kako pokazuju podaci i reakcije* samih katolika, nastali problem je direktna posledica radikalnog formata „Sinodalnog puta“ kojim je krenulo nemačko sveštenstvo u pokušajima da „modernizuje“ crkvu.
Izveštaj za 2025. godinu, koji je objavila Nemačka biskupska konferencija (DBK), jasno pokazuje razmere katastrofe. U celoj Nemačkoj, sa njenih 84 miliona stanovnika, bilo je svega 25 svešteničkih zaređivanja (rukopoloženja).
Poređenja radi: to je u nivou sa pokazateljima susedne Austrije, koja je znatno manja od Nemačke (početkom 2025. Austrija je brojala nešto manje od 9,2 miliona stanovnika).
Odliv vernika se nastavlja zabrinjavajućim tempom. Samo u jednoj godini Katoličku crkvu je napustilo više od 307.000 ljudi. Ukupno su Katolička i Evangelistička (luteranska) crkva u 2025. godini izgubile 1,2 miliona vernika.
Iako formalno u zemlji ima nešto više od 19 miliona katolika (oko 23% stanovništva), ogromnu većinu čine takozvani „hrišćani po krštenici“. Nedeljnoj misi prisustvuje svega 6,8% vernika — što je istorijski antirekord. Broj krštenja nastavlja da opada: sa 116.000 prethodnih godina na 109.000 u 2025. godini.
Novi predsednik DBK, biskup Hajner Vilmer, izrazio je žaljenje zbog ovih brojki, istakavši da „svaki odlazak iz crkve nanosi bol“, ali takve zvanične izjave više nisu u stanju da sakriju koren problema.
U čemu je suština problema?
Prvobitno zamišljen kao proces duhovne obnove, nemački „Sinodalni put“ je poprimio otvoreno politizovan format. Glavni akcenat je pomeren sa evangelizacije, spasenja duše i svetih tajni na promenu strukture crkve i reviziju njenog dve hiljade godina starog učenja.
Umesto da društvu pruži jasne duhovne smernice, agenda nemačke crkve godinama se vrti oko blagosiljanja istopolnih zajednica, ženskog sveštenstva, revizije katoličkog seksualnog morala i prenošenja ovlašćenja na laičke organizacije (kao što je Centralni komitet nemačkih katolika — ZdK).
Format izabran u Nemačkoj sveo se na pokušaje da se Jevanđelje prilagodi savremenim svetovnim trendovima. Kao rezultat toga, Rimokatolička crkva je počela da gubi svoj hrišćanski identitet. Pokušaj da postane „udobna“ i „savremena“ nije doveo do punjenja hramova — naprotiv, lišio je Crkvu njenog mističnog i sakralnog smisla, učinivši je nerazlučivom od običnih svetovnih nevladinih organizacija (NVO).
Posledice toga se nisu dugo čekale.
Brojka od 25 zaređivanja u celoj zemlji predstavlja izglasavanje nepoverenja mlade generacije katolika prema kursu zvanične crkve. Format „Sinodalnog puta“ zapravo odbija one muškarce koji osećaju priziv ka tradicionalnom sveštenstvu.
U dokumentima Sinodalnog puta, koje je odobrila većina nemačkih biskupa, direktno se dovodi u pitanje osnova svešteničkog čina. Zvanični tekstovi navode da rezervisanje sveštenstva isključivo za muškarce navodno „izaziva nerazumevanje, predstavlja diskriminaciju i mora biti ukinuto“. Ovakve formulacije demotivišu potencijalne bogoslovce.
Mladi ljudi koji iskreno žele da služe Bogu ne vide smisao odlaska u zvanične biskupijske bogoslovije. Oni shvataju da će tamo njihova služba biti obezvređena, a upravljanje župama će preći u ruke sekularizovanih aktivista. Kao rezultat toga, oni retki koji zaista čuju poziv za sveštenstvom radije odlaze u tradicionalna bratstva, konzervativne redove ili inostrane duhovne zajednice, koje se jednostavno ne uzimaju u obzir u zvaničnoj statistici nemačkog biskupata. A zvanična crkvena struktura ostaje bez životne snage.
Štaviše, mnogi vernici ističu da bi situacija mogla biti drugačija da su crkveni jerarsi trošili isto toliko truda na propovedanje Jevanđelja koliko troše na beskrajne debate o reformama. Kada se budući sveštenici, umesto u ozbiljnu duhovnu formaciju i strog molitveni život, uvlače u liberalnu agendu, kriza je neizbežna.
Statistika iz 2025. godine je surova presuda nemačkom formatu „Sinodalnog puta“. LJudi napuštaju instituciju koja prestaje da im daje odgovore na večna pitanja, a mladi odbijaju da posvete svoj život strukturi koja i sama sumnja u svoju svrhu i učenje. Očigledno je da će bez radikalnog povratka jevanđelskim korenima, Katolička crkva u Nemačkoj nastaviti svoj vrtoglavi pad.
Službeni H-profil Vatikana Synod.va, posvećen sinodalnom ustrojstvu Katoličke crkve, zamolio je svoje pretplatnika da odgovore na pitanje: „Da li ti misliš, da sabornost kao put preobraćenja i reforme može ojačati misiju Crkve i učešće svih krštenih u njoj?"
Nakon što je 88% od oko 7.000 glasača reklo "NE", anketa je tiho izbrisana.
Izvor: Zivotcrkve.rs
